Nga Hamzi Ibraimi
“Ka netë kur historia shkruhet nga armët, por ka edhe netë kur historia shkruhet nga populli. 15 Korriku 2016 ishte nata kur vullneti i qytetarëve turq triumfoi mbi tanket, frikën dhe përpjekjen për të rrëzuar demokracinë.”
Marlind Laçi
“Protestat e Flamingove” meritojnë vëmendje të veçantë jo vetëm për shkak të ndikimit që mund të kenë në politikën shqiptare, por edhe për atë që mund të zbulojnë mbi rrjedhën e ardhshme të procesit të integrimit evropian të Shqipërisë.
Asnjë ngjarje në kontekstin shqiptar nuk duhen parë të ndara, por si pjesë e një tabloje më të madhe e ndoshta jo aq të komplikuar. Deklarata e biznesmenit Gjergj Luca në "Top Story"-n e Grida Dumës, ku ai rrëfen se komentet negative dhe publikimet në internet i kanë shkaktuar dëme të mëdha ekonomike dhe se madje kanë sjellë verifikime nga autoritete të huaja, nuk është thjesht historia e një biznesmeni. Ajo bëhet interesante kur vendoset në kontekstin e zhvillimeve të fundit në Shqipëri.
Prej javësh, protesta qytetare ka ndezur arenën politike dhe mediatike shqiptare, një shpurë analistësh dhe drejtuesish mediatik, të cilët po përpiqen të "pastrojnë" imazhin e një pushteti tashmë të kalbur, janë bërë avokati mbrojtës i të njejtit pushtet për shkak të të cilit është mbledhur protesta. Kuptohet kjo nuk është çështje se nga çfarë kahu "i reh atyre zemra" por në çfarë monedhe i punon bankomati.
Hamzi Ibraimi
Gjenocidi i Srebrenicës mbetet një nga plagët më të rënda në ndërgjegjen e Evropës dhe të njerëzimit. Ai na kujton se heshtja, indiferenca dhe dështimi për të mbrojtur jetën dhe dinjitetin njerëzor nuk i përkasin vetëm së kaluarës, por vazhdojnë të jenë sfida që kërkojnë vigjilencë të përhershme. Srebrenica është një paralajmërim se pa kujtesë, pa drejtësi dhe pa përgjegjësi morale, rreziku i përsëritjes së tragjedive të ngjashme mbetet gjithmonë i pranishëm.
Redi Shehu
Protestat qytetare që zanafilluan në qershorin e këtij viti, pas më shumë se pesë javësh këmbëngulje të përditshme, u kthyen në një brand politik shqiptar i cili u eksportua në opinionin ndërkombëtar si produkti politik më organik që vende si Shqipëria kishin prodhuar ndonjëherë. Në ndryshim nga protesta të tjera politike, kjo e etiketuar si “Flamingo Revolution”, kishte pasur guximin të ngrihej jo vetëm ndaj elitës politike shqiptare, por edhe figurave më të spikatura amerikane si Kushner & Co, gjë që e bëri këtë lëvizje të gjente empatinë e shumë mediave dhe shteteve të huaja.
